ఒక హిట్ సినిమాలో నటించిన జంటను రిపీట్ చేయడంలో తప్పు లేదు. వాళ్ళ మీద ప్రేక్షకుల్లో క్రేజ్ ఉంటుంది కాబట్టి దాన్ని వాడుకోవాలనుకోవడం రైటే. కానీ కేవలం కాంబోని తీసుకుని క్యాష్ చేసుకుందామని చూస్తే మాత్రం ముమ్మాటికీ రాంగ్ అవుతుంది. బ్యాండ్ మేళం చూస్తే ఇదే ఫీలింగ్ కలుగుతోంది. నిన్న విడుదల ముందు వరకు నిర్మాత కోన వెంకట్ టీమ్ చేసిన ప్రమోషన్ల హడావిడి అంతా ఇంతా కాదు. ఇది నెల రోజుల నుంచి జరుగుతూనే ఉంది.
తీరా చూస్తే బ్యాండ్ మేళం రొటీన్ పదం కూడా మరీ ఇంత రొటీన్ కంటెంట్ ఎలా తీశారని ఫీలయ్యే రేంజ్ లో దర్శకుడు విశ్వనాథ్ జనాన్ని విసిగించేశారు. శోభన్ బాబు కాలం నాటి బావ మరదళ్ల ప్రేమకథకు కాసిన్ని జబర్దస్త్ జోకులు, బ్యాండ్ మేళం వాయించే ఫ్రెండ్స్ గ్యాంగ్ జోడించి ఖంగాళీ చేసేసారు. వినోదం కోసం వచ్చిన వాళ్ళతో బాబోయ్ అనిపించేశారు. రివ్యూలు సైతం నెగటివ్ గానే వచ్చాయి. కోర్టు జంట రోషన్, శ్రీదేవి మీద కాంప్లిమెంట్స్ కన్నా కామెంట్స్ ఎక్కువ ఉన్నాయి.
ఇక్కడ ఒక వాస్తవాన్ని గుర్తించాలి. కేవలం కాంబినేషన్లతో పనయ్యే రోజులు పోయాయి. మొన్నటికి మొన్న గబ్బర్ సింగ్ హీరో, దర్శకుడు పద్నాలుగేళ్ల తర్వాత కలిసి సినిమా చేస్తే ఏమయ్యింది. డబ్బింగ్ మూవీ దురంధర్ 2 ముందు ఓడిపోయింది. ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే ఎన్నో ఉదాహరణలు ఉన్నాయి. అసలు రోషన్, శ్రీదేవికి యూత్ లో విపరీతమైన ఫాలోయింగ్ ఉందన్న భ్రమలో కోన ఉన్నారో లేక సదరు దర్శకులు ఉన్నారో తెలియదు కానీ మొత్తానికి లెక్క తప్పారు.
క్వాలిటీ లేకపోతే ఈ రోజుల్లో నెగ్గుకురావడం కష్టం. లిటిల్ హార్ట్స్ ఎన్నో బడ్జెట్ పరిమితులను తట్టుకుని విజయం సాధించిందంటే దానికి కారణం కాంబో కాదు. జంబో లాంటి కంటెంట్. నవ్వించినా ఏడిపించిన అందులో నాణ్యత లేకపోతే ఆడియన్స్ ఎమోషన్ ఫీల్ కారు. బ్యాండ్ మేళంలో మిస్సయ్యింది ఇదే. హిట్టు కొట్టాలంటే మంచి కథ రాసుకున్నాక హీరో హీరోయిన్లను సెట్ చేసుకోవాలి. అంతేకాని వాళ్ళు దొరికారు కదాని తర్వాత రాసుకోకూడదు. లేదంటే ఇలాగే మేళం వినిపించదు.
